நீ ஒருத்தன் தடுத்து நிறுத்துவதால் நிற்கப் போவதில்லை அலைகள்

பைக்கை நிறுத்தியவுடன் அவன் ப்ரீத்தாவைப் பார்த்தான். உடற்பயிற்சி செய்துகொண்டிருந்த அவள், கையை உயர்த்தி, “ஹாய்” என்றாள். அவனும், “ஹாய் ப்ரீத்தா,” என்றான். உடம்பை ஒட்டிக்கொண்டிருந்த அவளுடைய டி-ஷர்ட் வியர்வையில் நனைந்திருந்தது. அவள் முகத்தில் வியர்வைத்துளிகளைக் கவனித்தான். அவள் ஒரு முறை கீழே குனிந்து வலது கையால் இடது பாதத்தைத் தொட்டவுடன், வலது கையால் இடது பாதத்தை தொட்டுவிட்டு நிமிர்ந்தாள். சிவப்பு நிற ஷார்ட்ஸ் மற்றும் நீல நிற டி-ஷர்ட் அணிந்திருந்த அவள், நாற்காலியின் மேலிருந்த துண்டை எடுத்து முகத்தையும், கைகளையும் துடைத்துக்கொண்டு, வாட்டர் பாட்டலிலிருந்து தண்ணீரை அருந்திக்கொண்டு அவன் அருகில் வந்து, அவன் கையில் கிரீடம் போன்ற ஒன்றை சுட்டி, “இது என்ன?” என்று கேட்டாள் . அவன் அதை அவள் கண்ணுக்கு நேராக தூக்கி, “இது என்னுடைய புது AI ப்ராஜெக்ட். என்னுடைய ஃபைனல் இயர் ப்ராஜெக்ட்,” என்றான். “ஓ. ரஷ்மியம் ஏதோ AI ப்ராஜெக்ட் செய்வதாக சொன்னாள். இதுதான் அதுவா?” “இல்லை. அவள் செய்வது வேறு, நான் செய்வது வேறு. இந்த கருவி சரியா வேலை செய்கிறதா என்று இவர்களை வைத்து சோதனை செய்யப்போகிறேன். நீங்களும் சோதனையில் கலந்துக்கொள்ளலாம்,” என்று கன்னட மொழியில் சொன்னான். “நீங்கள் என்று சொல்லாதே. நீ என்றே சொல்லு போதும்”, என்று ஆங்கிலத்தில் அதுவரை பேசிக்கொண்டிருந்த அவள் கன்னட மொழியில் கூறினாள்.

ப்ரீத்தா ரஷ்மியின் தாய். முதல் முறை அவன் இந்த வீட்டுக்கு வந்த பொழுது தன்னுடன் படிக்கும் ரஷ்மியின் தாயை, ஆன்டி என்று கூப்பிட்டான். “ஆன்டி, கீண்டி எல்லாம் வேண்டாம். எனக்கு ப்ரீத்தா என்ற அழகான பெயர் இருக்கிறது. நீ ப்ரீத்தா என்றே என்னை அழைக்கலாம்.” என்று அவள் கூறினாள். ரஷ்மியின் மற்ற நண்பர்களுக்கும் இதே கட்டளை இடப்பட்டது. ஆங்கிலம் பேசும்வரை எந்த சிக்கலும் வந்ததில்லை ஆனால் அவன் அடிக்கடி ஆங்கிலத்திலிருந்து கன்னடத்திற்கு மாறும்பொழுது அவளை மரியாதையுடன் விளிப்பான். “இந்த நீங்கள் நாங்கள் எல்லாம் வேண்டாம்,” என்று அவள் வற்புறித்தினாலும், அவனுக்கு இயற்கையாகவே மரியாதை மிகுந்த சொற்கள் வந்துவிடுவதுண்டு.

கிரீடம் போன்ற அந்தக் கருவியை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு, “நான் குளித்துவிட்டு வந்து இதை பார்க்கிறேன். உனக்காக தான் எல்லோரும் காத்திருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்,” என்று கூறிவிட்டு, வீட்டுக்குள் சென்றாள். பெங்களூரு கோரமங்களா பகுதியில் அது ஒரு பெரிய பங்களா. இதுவரை பச்சை புல்தரையின் மீது அவள் உடற்பயிற்சி செய்துக்கொண்டிருந்தாள். இப்பொழுது அந்த புலதரை மேல் இரண்டு ஸ்ப்ரின்க்லெர்கள் மெல்லிய மழையை சாரலைப்போல தூவிக்கொண்டிருந்தன. சுவரை ஒட்டி பல ரோஜா செடிகள். இரண்டு செடிகளில் ரோஜாக்கள் பூத்திருப்பதைக் கவனித்துக்கொண்டே அவன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்.

விஸ்தாரமான ஹாலிலிருந்த வளைந்து செல்லும் மாடிப்படிகளை ஏறி நேரே சென்று வலதுபுறம் இரண்டாவதாக இருந்த அறைக்கதவைத் திறந்தான். இவனைக் கண்டவுடன் எல்லோரும், “ஹாய்”, “ஹை”, “ஹை” என்கிறார்கள். பிரம்மாண்டமான டீவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஆங்கில படத்தின் ஒலியில் அவர்களின் குரல்கள் எடுபடவில்லை. ரஷ்மி டிவியின் ஒலியை ம்யூட் செய்துவிட்டு, “உனக்காக தான் எல்லோரும் காத்திருக்கிறோம்,” என்று சொல்லிவிட்டு படுக்கையின் மேல் அமர்ந்தாள். அவள் குட்டையான வெள்ளை ஷார்ட்ஸ் மற்றும் அரக்கு நிறத்தில் தொள தொளவென்ற டி-ஷர்ட் அணிந்திருந்தாள். அவள் ப்ரா போடவில்லை என்று அவனுக்கு தெரிந்தது. அவளருகில், நீல நிற குட்டை frock மற்றும் வெள்ளை நிற டி-சோர்ட் அணிந்த மேகனா உட்கார்ந்திருந்தாள். ரஷ்மிக்கு இன்னொருபுறம் அவள் மேல் சாய்ந்துக்கொண்டு அவளுடைய boyfriend ராகுல் உட்கார்ந்திருந்தான். அந்த அறையில் இருந்த ஒரு நாற்காலியில் நீல நிற ஜீன்ஸ் மற்றும் கருப்பு டி ஷர்ட் அணிந்த பிரேர்னா ‘நான் இப்பொழுது இதைவிட்டு சறுக்கிவிடுவேன்’ என்ற தோரணையில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவன் காலியாக இருந்த இன்னொரு நாற்காலியில் உட்கார்ந்து, “என்ன, ஆரம்பிக்கலாமா?” என்றான்.

“ஆரம்பிப்பது இருக்கட்டும். முதலில் இது என்ன பரீட்சை என்பதை சொல். எல்லோரும் ஏதோ AI வைத்துக்கொண்டு புதிதாக ஏதோ செய்திருக்கிறாய் என்கிறார்கள். எப்பொழுது எதை எடுத்தாலும் AI என்கிறார்கள். நீ நியூராலஜி ஒரு சப்ஜெக்ட்டாக படிக்கிறாய் அல்லவா? அதை வைத்து ஏதோ செய்திருக்கிறாயா?” பிரேர்னா கேட்டாள்.

அவன் அவள் உருண்டை முகத்தை பார்த்தான். அவனைத் தவிர AI பற்றி நன்கு தெரிந்து வைத்திருந்தவர்களில் பிரேர்னா ஒருத்தி. முதலில் அதிகம் எதுவும் சொல்லவேண்டாம் என்று இருந்த அவன், பிரேர்னா கேட்டவுடன், தன்னுடைய ப்ராஜெக்ட்டை உற்சாகமாக விளக்க ஆரம்பித்தான்.

“இந்த கருவியைப் பாருங்கள்,” என்று கிரீடம் போல் இருந்த கருவியை அவர்களுக்கு காண்பித்தான். ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டீல்லில் செய்யப்பட்டிருந்த கருவியின் உட்பகுதியில் பல வண்ணங்களில் மெல்லிய வயர்கள் ஓடின. அதன் வெளிப்பகுதியில் சிறிய பல்புகள் பதிக்கப்பட்டிருந்தன. அவன் ஒரு சிறிய சுவிட்ச்சை தட்ட ஒரு பல்பு சிவப்பாக எரிந்து பிறகு நீல வண்ணத்துக்கு மாறியது. “உன் டீவி ப்ளூடூத் லிஸ்டில் இந்த கருவியின் பெயர் வருகிறதா பார்,” என்று ரஷ்மயிடம் கூற அவள் ரிமோடை எடுத்து இயக்கினாள். “பெயர் ஆகிவிட்டது,” என்று சற்று நேரம் கழித்து சொன்னாள். “இதைத் தலையில் வைத்துக்கொள்,” என்று அவள் தலையில் அந்த உலோகக் கிரீடத்தை வைத்தான். “இப்பொழுது உன்னுடைய பெயரையும் உன்னுடைய சோசியல் மீடியா பெயரையும் நான் இந்த கருவிக்கு கூறப்போகிறேன். இந்த கருவி உனக்கு உன்னுடைய சோசியல் மீடியாவிலிருந்து பல படங்களை காட்டும். நீ படங்களை பார்க்கும்பொழுது உன் மூளையில் உண்டாகும் எலக்ட்ரிக் கரண்ட்டை இந்த கருவி பதிவு செய்துக்கொள்ளும். எந்த படத்துக்கு உன் மூளை எது போல் ரியாக்ட் செய்கிறது என்று பதிவு செய்துக்கொண்ட பிறகு, உன்னை நான் யார் பற்றியாவது நினைக்க சொல்லுவேன். இந்த கருவி அது யார் என்பதை உன் பிரைன் ஆக்ட்டிவிட்டி வைத்து கண்டுபிடித்து இந்த டீவியில் காட்டும்,” என்றான்.

“வாவ்,” என்று ரஷ்மி, ராகுல் மற்றும் மேகனா மூவரும் ஒரே சமயத்தில் உரக்க சொன்னார்கள். பிரேர்னா மட்டும் மெளனமாக அவனை முறைத்தாள். “எதற்காக இது? இதனால் யாருக்கு என்ன பயன்?” என்று கேட்டாள் . “இதனால் பலர் பயனடைவார்கள். போலீஸ்சுக்கு உதவியாக இருக்கும். ஒரு கொலையாளி மனதை இதை வைத்து அறிந்துக்கொள்ளலாம். அவனுக்கு இதை அணிவித்தால், அவன் எங்கு யாரை கொலை செய்தான் என்பது நமக்கு தெரிந்துவிடும். இது மட்டும் அல்ல. யாராவது வயதானவர் படுத்த படுக்கையாக இருக்கிறார். அவரால் பேச இயலவில்லை என்றால், இதை அவருக்கு மாட்டிவிட்டு அவர் எதை பற்றி நினைக்கிறார் என்று தெரிந்துக்கொண்டு அவருக்கு வேண்டியதை செய்துக்கொடுக்கலாம். இப்படி பல நன்மைகள் இதனால் உண்டாகும்,” என்றான்.

“நன்மைகளை விட தீமைகள் தான் அதிகம் உண்டாகும். போலீஸ் இதைக் கையில் எடுத்தால் யாருக்கு வேண்டும் என்றாலும் மாட்டிவிட்டு அவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்களோ தெரிந்துக்கொண்டு அவர்களை மிரட்டலாம். பெரிய கம்பெனியில் இதை மாட்டிக்கொண்டு வேலை செய்ய வேண்டும் என்று வற்புறுத்தலாம். நீ கம்பெனி வேலையைத் தவிர வேறு எதை நினைத்தாலும் உன்னை வேலையை விட்டு தூக்கிவிடலாம். நம்முடைய மூளையில் விளையும் பல கோடி கற்பனைகளை வேறொருவர் எதற்கு பார்க்கவேண்டும்? கணவனும் மனைவியும் இதைக் கையில் எடுத்தால் எது போன்ற சர்ச்சைகள் உண்டாகும் என்று யோசித்தாயா?” இப்பொழுது அவள் நாற்காலியில் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து அவனை உற்று நோக்கிக்கொண்டிருந்தாள்.

“அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் நிகழாது..”

“அப்படித்தான் முதலில் சொன்னார்கள். இப்பொழுது பல கலைஞர்களுக்கு வேலை இல்லை. உன் கருவி ஆழ்மனதில் இருக்கும் அழுக்கையெல்லாம் வெளியில் கொட்டவில்லை என்று யார் அழுதார்கள்? இதை நம்மால் தாங்கிக்கொள்ள முடியுமா?”, என்று பிரேர்னா கேட்டாள்.

“இதை நாங்கள் அப்படி புரோகிராம் செய்யவில்லை. நீ வெளிப்படையாக நினைப்பதைத்தான் அது எடுக்கும். ஆழ்மனதுக்குள் அதனால் செல்ல இயலாது,” என்றான்.

அவன் முகத்தை பார்த்து கையை நீட்டி, “ஏஐ என்பது தானாக கற்றுக்கொள்ள கூடியது. ஒரு செல்ஃப் லர்னிங் சிஸ்டம் இதுதான் கற்றுக்கொள்ளும் என்று உன்னால் நிர்ணயிக்கமுடியாது,” என்று பிரேர்னா சொன்னாள்.

“டெக்னாலஜி முன்நகர்வதை யாராலும் தடுக்க முடியாது,” என்றான் ராகுல்.

“நான் சொல்வது உனக்கு புரியாது. நீ இது போன்ற விவாதங்களில் தலையிடாதே. ஏதோ உன் அபிமான நடிகர் நடிகையின் படங்களை பற்றிய விவாதத்துடன் நிறுத்திக்கொள்”, என்று பிரேர்னா சொன்னாள்.

சுவரில் சாய்ந்துக்கொண்டிருந்த ரஷ்மி, நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, “நீ எப்படி ராகுலை இது போல் நடத்தலாம்? அவனிடம் சாரி சொல். உன் இஷ்டத்துக்கு என் வீட்டில் நீ பேச முடியாது. ராகுல் யார் என்று உனக்கு தெரியும். இருந்தாலும் நீ என்னை இன்சல்ட் செய்ய வேண்டும் என்றே இப்படி செய்கிறாய்.”

ராகுல் ரஷ்மியின் தோளை பிடித்து, “கூல் டவுன். கூல் டவுன். அவளைப் பற்றி உனக்கு தெரியும் தானே?”

“நாட் இன் மை ஹவுஸ்,” என்று ரஷ்மி கத்தினாள் ரஷ்மி படுக்கையை விட்டு கீழே இறங்கி பிரேர்னா அருகில் சென்று, “நீ இப்பொழுது அவனுக்கு சாரி சொல். இல்லையென்றால் உன் வீட்டுக்கு போ,” என்றாள் . பிரேர்னா அமைதியாக எழுந்து நின்று, “எனக்கு இவன் செய்வதில் சம்மதமில்லை. நான் வீட்டுக்கு செல்கிறேன்,” என்று கூறிவிட்டு அந்த அறையை விட்டு அகன்றாள். ரஷ்மி காலால் தரையை வேகமாக மிதித்து, “பிட்ச்,” என்றாள்.

அறையில் மௌனம் நிலவியது. பிரேர்னா வெளியேறியது அவனுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது. மேகனா காற்றுக்கு பறந்து அவள் குட்டை ஸ்கர்ட்டை இரு கைகளாலும் பிடித்து நிறுத்தினாள். படுக்கையில் மறுபடியும் உட்கார்ந்துக்கொண்ட ரஷ்மி, குனிந்து அவனிடமிருந்து கருவியை பெற்றுக்கொண்டாள். அவள் குனிந்த பொழுது அவன் தலையை திருப்பிக்கொண்டான். “ஆரம்பிக்கலாமா?” என்று ரஷ்மி கேட்க, அவன் தன்னுடைய லேப்டாப்பில் ஏதோ டைப் செய்தான். செய்தபின், “ஓகே,” என்றான். டீவியில் பல படங்கள் தோன்ற ஆரம்பித்தன. ஒவ்வொரு படத்தையும் ரஷ்மி பார்க்கும்பொழுது அந்த கருவியில் வேறு வேறு விளக்குகள் எரிந்து அணைந்தன. அதனுடன், ஒரு மெல்லிய ஒலியும் அந்த அறையை நிரப்பியது. பல படங்களை காண்பித்த பிறகு, விளக்குகள் மின்னுவது நின்றது. ஒலி அடங்கி மௌனம் குடிக்கொண்டது.

“ஓகே,” என்றான் அவன். “இப்பொழுது யாரை பற்றியாவது நினைத்துக்கொள்.” ரஷ்மி டீவியை உற்று பார்த்தாள். கருவியில் நீலம் மற்றும் பச்சை விளக்குகள் பளிச்சிட்டன. டீவியில் ராகுலின் படம் தெரிந்தது. “வாவ், வாவ், வாவ்,” மூவரும் கைக்கொட்டி கத்தினார்கள். அவன் சிரித்தான். “இப்பொழுது உனக்கு விருப்பமான இடத்தை நினைத்துக்கொள்,” என்றான். ரஷ்மி கண்ணை மூடி தலையை குனிந்து ஒரு நிமிடம் மெளனமாக இருந்தாள். அவள் கண் திறந்தவுடன் டீவியில் பாரிஸ்சில் உள்ள ஈபிள் டவர்ருக்கு முன் அவள் நிற்பது போல் ஒரு படம் தெரிந்தது. ரஷ்மி குதித்து எழுந்து அவனை அணைத்துக்கொண்டு, “யூ ஆர் ஏ ஜீனியஸ்,” என்றாள். அவன் முகம் மலர்ந்து, “இதை இன்னும் டெஸ்ட் செய்யவேண்டும்,” என்றான். “நான்சென்ஸ். திஸ் இஸ் perfect,” என்றவள், தலையை திருப்பி, ராகுலை பார்த்து, “நீ வைத்துக்கொள். யார் வருகிறார்கள் என்று பார்ப்போம் ,” என்றாள் ராகுலின் முகம் இருக்கமாவதை அவன் கவனித்தான். இவ்வளவு நேரம் ராகுலின் உதடுகளில் குடிகொண்டிருந்த புன்சிரிப்பு மறைந்தது. “வேறு யாராவது உன் மனதில் இருக்கிறார்களா?” என்று மேகனா கேட்டாள். “சீ, சீ.” என்ற ராகுலிடம், “அப்பொழுது தலையில் இதை வைத்துக்கொள்,” என்றாள் ரஷ்மி. ராகுல் வேண்டாவெறுப்பாக தன்னிடமிருந்து கருவியை பெற்றுக்கொண்டது போல் அவனுக்கு தோன்றியது . டீவியில் பல படங்கள் தெரிய ஆரம்பித்து, விளக்குகள் எரிய ஆரம்பித்து, மெல்லிய ஒலி கேட்க ஆரம்பித்த பிறகும் ராகுலின் முகத்தில் இறுக்கம் மறையவில்லை. இப்பொழுது ரஷ்மியின் முகத்திலும் இறுக்கம் குடிக்கொள்வதை அவன் கவனித்தான். மேகனா அவர் இருவரையும் உற்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ஒலி நின்றவுடன், “இப்பொழுது யாரையாவது நினைத்துக்கொள், இல்லையென்றால் ஒரு இடத்தை நினைத்துக்கொள்,” என்றான். ராகுல் நாக்கினால் உதடுகளை ஈரம் செய்துக்கொண்டு, கண்களை மூடினான். கண் திறந்தவுடன் டீவியில் மெதுவாக தெளிவாகும் படத்தை உற்று நோக்கினான். படம் தெளிவடைந்தபோது அவனும் ரஷ்மியும் லண்டன் மான்செஸ்டர் யுனைடெட் ஸ்டேடியம் வெளியில் நிற்பதை பார்த்து, “ஊ,” என்றான். ரஷ்மி அவனை இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டு “ஐ லவ் யூ,” என்றாள். அவன் முகத்தில் நிம்மதி படர்ந்திருந்தது. அவன் மேகனாவைப் பார்த்து சிரித்தான்.

“எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருக்கிறீர்கள் போலிருக்கிறது,” என்று கூறிக்கொண்டே ப்ரீத்தா உள்ளே நுழைந்தாள். அவள் குளித்துவிட்டு குட்டையான புது டி ஷர்ட்டும் ஷார்ட்ஸ்சும் அணிந்திருந்தாள். “ம்ம். உன்னால் இதை நம்பவே முடியாது. இந்த கருவி உன் மனதில் உள்ள ரகசியங்களை எல்லாம் வெளிப்படுத்தும். வேண்டுமானால் நீ இதை சோதித்துப்பார்,” என்று ரஷ்மி கூற, ப்ரீத்தா அந்தக் கருவியைத் தலையில் மாட்டிக்கொண்டு அவன் அருகில் வந்து நின்றாள். அவன் லேப்டாப்பில் அவளுடைய சோசியல் மீடியா அக்கௌன்ட் விவரங்களை டைப் செய்வதை ப்ரீத்தாவும், ரஷ்மியும் அவன் அருகில் நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். “செட்டப்பு முடிந்துவிட்டது. இப்பொழுது ஏதாவது ஒரு இடத்தை பற்றியோ, மனிதரை பற்றியோ நினைக்கவேண்டும்,” என்றான். சற்று நேரத்தில் ப்ரீத்தா ஸ்விம் சூட்டில் நீச்சல் குளத்தின் அருகில், கையில் ஏதோ ஒரு குளிர்பானத்தை வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்த படம் வந்தது. தூரத்தில் கடலும் மறையும் சூரியனும் தெரிந்தன. ப்ரீத்தா ஆச்சரியத்தில் வாயை திறந்தாள். “ஓ மை காட். இது மால்தீவ் ஐலண்ட். எனக்கு மிகவும் பிடித்த ரிசார்ட் இது. நான் இதுவரை இங்கு சென்றதில்லை. நான் அங்கு இருப்பது போல் படம் எப்படி வந்தது,” என்று கேட்டாள். “தட் இஸ் தி பவர் ஆப் AI,” என்றாள் ரஷ்மி. நடந்ததை நம்ப முடியாமல் ப்ரீத்தா தலையை ஆட்டினாள் . “திஸ் இஸ் அமேஸிங்,” என்று கூறிக்கொண்டே இருந்தாள் . பிறகு, “ரஷ்மி, வேலைக்காரி வீட்டுக்கு சென்று விட்டாள். நீ உன் நண்பர்களுக்கு சாப்பிடுவதற்கு ஏதாவது குடு, ” என்றாள். “மேகனா, வா. நாம் கீழே சென்று ஸ்னாக்ஸ் எடுத்துக்கொண்டு வரலாம்,” என்றாள் ரஷ்மி. அவர்கள் இருவருடன் ராகுலும் சென்றான்.

அவன் அந்த அறையில் தனியாக இருந்தான். இதுவரையில் அவன் அந்த கருவியை தலையில் வைத்துக்கொண்டதில்லை. ஒரு முடிவை எடுக்க முடியாதவன்போல் கருவியை உற்று நோக்கினான். பிரேர்னா உடனான விவாதம் அவனுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. தன் நிலையைப் பார்த்து பிரேர்னா சிரிப்பதுபோல் உணர்ந்தான். டக்கென்று கருவியைத் தலையில் வைத்துக்கொண்டு செட்டப் ஆரம்பித்தான். கண்களை மூடிக்கொண்டு பனி படர்ந்த ஊட்டி மலைகளை நினைத்துக்கொண்டான். அவன் கண் திறந்து பனி படர்ந்த மலைகளை எதிர்ப்பார்த்து டீவியை நோக்கினான். இப்பொழுது மங்கலாக காடு தெரிய வேண்டும் என்று எண்ணியபொழுது தெள்ள தெளிவாக ஒரு உருவம் தெரிந்தது. அந்த படத்தை பார்த்தவுடன் தலையிலிருந்து கருவியை உருவி அதை அணைக்கும் பொத்தானைத் தேடினான். அவனுக்கு வியர்த்து கொட்டியது. நண்பர்கள் மாடிப்படி ஏறிவருவது அவனுக்கு கேட்டது. மறுபடியும் பொத்தானுக்காக துழாவினான். அவன் முகத்தில் கலவரம் தெரிந்தது. இதயம் படபடத்தது. அவர்கள் அறைக் கதவை நெருங்கும் பொழுது அவனுக்கு பொத்தான் சிக்கியது. அவன் கருவியை ஆஃப் செய்தான். டீவியில் படம் மெதுவாக மறைய ஆரம்பித்தது. அவன் திகிலுடன் கதவைப் பார்த்தான். நண்பர்கள் நுழைய படம் மறைந்தது. “ஒ. என்ன படம் வந்தது? என்ன படம் வந்தது?” என்று ரஷ்மி உற்சாகமாக கைகளைத் தட்டிக்கொண்டு கேட்டாள். “ஓ. வி மிஸ்ட் இட்,” என்றால் மேகனா. “மறுபடியும் தலையில் வைத்துக்கொள்,” என்று ரஷ்மி உத்தரவிட்டாள். அவர்களுக்கு தெரியாமல் அவன் ஒரு வயரை புடிங்கினான். “ஏதோ தகராறு செய்கிறது. லேபுக்கு சென்று சரி செய்ய வேண்டும்,” என்றான். அவனை நம்பாத மேகனா அதை தலையில் வைத்துக்கொள்ள, அவன் ஸ்விட்ச்சை ஆன் செய்ய டீவியில் வெறும் வண்ண கோடுகள் மட்டும் தெரிந்தன. “ஓ நோ.” என்றாள் மேகனா. “அடுத்த சண்டே சரி செய்து கொண்டுவா. நானும் பார்க்கணும்.”

வீட்டுக்கு திரும்பும் வழியில் அதிகம் ஜன நடமாட்டம் இல்லாத ஏரியின் கரையில் நின்றுக்கொண்டு கருவியை வீசி எரிந்தான் . அந்த கருவி தண்ணீரில் முழுகுவதை பார்த்த பிறகும், அது மூழ்கிய இடத்தை உற்று நோக்கிக்கொண்டு நின்றிருந்தான்.

***

எஸ்.சுரேஷ்: விழுப்புரத்தில் பிறந்த இவர் வளர்ந்தது சிகந்திராபாத்தில். கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக பெங்களூரில் வசிக்கிறார். இவர் மொழிபெயர்த்த சங்கக் கவிதைகளும், க்ஷேத்ரையா கவிதைகளும் சாஹித்ய அகடமியின் மாதாந்திர இதழில் வெளியாகியுள்ளன. இவருடைய கதைகள், கவிதைகள் மற்றும் கட்டுரைகள் சொல்வனம் மற்றும் பதாகை இதழ்களில் வெளியாகியுள்ளன. இதுவரை பாகேஸ்ரீ, கணவாய் பாதை என இரண்டு சிறுகதைத் தொகுப்புகள் வெளியாகியுள்ளன.