புழுகு மூட்டை
புழுகு மூட்டை
ஒன்றைப் பார்த்தேன்
நன்கு இறுக்கி முடிச்சிடப்பட்டிருந்தது
பிரயத்தனப்பட்டு அவிழ்த்தேன்
கழுத்து இறுகியதால்
அது செத்திருக்கும் போல
உள்ளே கைவிட்டு எடுத்துப் போட்டேன்
செயலிழந்த உள்ளுறுப்புகளென
இயக்கமற்றுக் கிடந்தன
உச்சி மலையேறி
கைவிரித்து நின்றேன்
அந்தச் சிலுவையில்
அறையப்பட்டிருந்தது வெயில்
அது
தன் பிதாவிடம்
முறையிட்டு
அழுதது
மாலை
எப்போது வரும்
எனப் பிதாவும்
காத்துக்கொண்டிருந்தார்
நீளமான கவிதையும் அகலமான கதையும்
என் அப்பா
அவரது
தாத்தாவின் தாத்தா பெயரை
எழுதிவைத்துவிட்டுச் செத்துப் போயிருக்கலாம்
என் தாத்தா
அவரது தாத்தாவின் தாத்தா பெயரை
எழுதிவைத்துவிட்டுப் போயிருக்கலாம்
கதைகளுக்கு வாய்ப்பில்லாமல் போன
இந்தக் குடும்பத்தில்
கவிதைகளை எழுதிக்கொண்டு
இருக்கிறேன்
கவிதையால் எவ்வளவு தூரம் பின்னுக்குச் செல்ல முடியும் என கயறு விட்டுப் பார்த்தேன்
அது
உலகின் முதல் மனிதன் வரை சென்றுவிட்டது
ஆனால்
என் மூதாதையர்
ஏறிவரத் தோதான
கதைகள் இல்லை
முன்புவரை
கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா என்பவர்
தன் ஜாலப்பையிலிருந்து
சாக்லேட்டை எடுத்து
குழந்தைக்குக் கொடுப்பவராகத்தான் இருந்தார்
நேற்று ஒளிந்திருந்து பார்த்தேன்
அவர்
ஜாலமுடிச்சில்
ஒரு துப்பாக்கி
குறிபார்த்தவர்
குறியிலேயே சுட்டார்
சாக்லேட்டுகளைப் பிரித்தவர்
உண்டார்
பசிதீரும்மட்டும்
***
மதார் – கவிஞர். வெயில் பறந்தது, மாயப்பாறை ஆகிய இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகள் வெளிவந்துள்ளன. விஷ்ணுபுரம் – குமரகுருபரன் விருது, கோவை விஜயா வாசகர் வட்டத்தின் மீரா விருது உள்ளிட்ட விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். kavithaigal.in இணைய இதழின் பொறுப்பாசிரியர்களில் ஒருவர். தொடர்ந்து கவிதைகள் எழுதி வருகிறார். மின்னஞ்சல் : matharmohideen24@gmail.com
